در بویلر فایر تیوب گاز داغ یا همان دود حاصل از احتراقِ مشعل در پاسهای مختلفی از داخل سری لوله های درون دیگ عبور می کنند. در اطراف این لوله ها مخزنی قرار دارد که در آن آب است و این آب اطراف لوله ها را احاطه کرده است .با عبور این گاز های داغ آب داخل این بویلر گرم شده و اگر نیاز به تولید بخار باشد (دیگ بخار) به بخار تبدیل شده و اگر نیاز به آب گرم باشد (دیگ آب گرم) این آب گرم شده و تا درجه ی مورد نظر رسیده و به استفاده های مختلف در می آید.
دیگ های فایر تیوب از نظر ساختار لوله و تعداد مسیر عبوری دود به 3 دسته کلی تقسیم بندی می شوند
1. دیگهای 2 پاس یا کوره برگشتی که معمولا برای تولید آب گرم استفاده می شوند. از یک مسیر آتش در کوره تشکیل شده اند که آتش از مشعل به انتهای کوره رفته و باز می گردد و سپس از طریق درب جلو به پاس دوم که همان لوله ها می باشند هدایت می شود و در انتها از دود کش دیگ خارج می شوند.
راندمان این نوع از دیگهای فایر تیوب بالاتر از 83 درصد نمی رود.
2. دیگ های سه پاس که هم برای تولید بخار و هم برای تولید آب گرم از آن ها استفاده می شود. آتش ساطع شده از شعله مشعل پس از عبور از کوره به انتهای آن و محفظه ی برگشت رسیده و به بالا هدایت می شود و از مسیر لوله ی پاس دوم به سمت درب دیگ باز می گردد (پاس دوم) سپس با هدایت توسط درب جلو به سمت دودکش در انتهای دیگ راهی می شوند.
راندمان این نوع از دیگ ها تا 86 درصد نیز می رسد اما طی محاسبات انجام شده بدون استفاده از اکونومایزر، امکان گرفتن راندمانی بالاتر 87 درصد در دیگ های فایرتیوب وجود ندارد.
3. دیگ های 4 پاس که در آن یک پاس اضافی برای بالاتر رفتن سطح حرارتی در دیگ تعبیه می شود.
در دیگ های فایر تیوب، به دلیل رسیدن دمای دود به زیر دمای نقطه ی شبنم سولفور موجود در دودکش، نمی توان دما را از یک میزانی به پایین تر آورد.
استفاده از اکونومایزر این مشکل را برای این نوع از انواع بویلر حل کرده و می توان با پیش گرمایش آب، راندمان دستگاه را حتی تا 5 درصد افزایش دهیم.
از لحاظ تماسی انتهای دیگ اگر دیگ در انتهای خود با آب بر خورد کندWET BACK و اگر آجر قرار گرفته باشد DRY BACK می باشد.